Veiligheidsstops, opstijgsnelheid en nultijden uitgelegd

Het is de tijd die u op een bepaalde diepte kunt doorbrengen en toch direct naar het oppervlak kunt opstijgen zonder verplichte decompressiestops. DAN legt uit dat de oorspronkelijke limieten van de Amerikaanse marine voortkwamen uit experimenten met blokvormige duikprofielen, en dat duikcomputers wiskundige modellen gebruiken die niet zijn gebaseerd op gecontroleerde proeven met decompressieziekte als eindpunt. Daarom geven verschillende computers voor dezelfde duik verschillende limieten.

Niet gegarandeerd. DAN noemt decompressieziekte een probabilistische aandoening, waarbij het letselrisico toeneemt naarmate u dichter bij de limieten komt. Ook inspanning, kou, leeftijd en conditie spelen mee. Blijf ruim binnen uw limieten; geen enkele fractie van de getoonde tijd garandeert dat u geen decompressieziekte krijgt.

Langzaam. DAN noemt de opstijgsnelheid van de Amerikaanse marine van 30 voet (9 meter) per minuut. Snelle opstijgingen riskeren letsel door overuitzetting van de longen en arteriële gasembolie, vooral als u uw adem inhoudt. Let op uw computer, laat lucht uit uw trimvest (BCD) geleidelijk af, en als u te snel begint te stijgen, spreid dan uw armen en benen om weerstand te creëren.

Een veiligheidsstop aan het eind van de duik voegt tijd op geringe diepte toe. DAN merkt op dat sommige computers de standaard drie minuten verlengen tot vijf of meer, vooral als u binnen ongeveer vijf minuten van de grens zit of dieper dan 30 meter hebt gedoken. Koud water, zware inspanning en diepe duiken zijn redenen om verder van de grenzen te blijven en langer te stoppen.